Continuamos cuestionando el modelo de belleza que la publicidad, las películas y series o programas de televisión nos quieren vender a chicas y a chicos. Se nos presentan tanto a chicas como a chicos medidas, formas, texturas y colores de piel… Que poco tienen que ver con nuestros cuerpos y la mayoría de los que vemos a nuestro alrededor Porque son siempre de una forma e invisibilizan la diversidad que existe.

La fotógrafa Grace Hagen ha realizado un álbum fotográfico llamado “Illusions of body” que en el que recoge la diversidad corporal y

Grace Hagen-en "Illusions of body" bildumako argazkia

Grace Hagen-en “Illusions of body” bildumako argazkia

cuestiona el modelo de belleza que socialmente se impone, tratando de expresar que la belleza está en la actitud.Reclutamiento en su mayoría mujeres y algunos hombres de diversos tamaños y formas, Hagen fotografió  a sus modelos en dos poses diferentes. En el primer cuadro, las y los modelos se colocan en posiciones convencionalmente sexy,  acentuando las curvas que ellos mismos consideren aceptable mientras cubren  las secciones de “poco atractivo” que desean ocultar. En el segundo cuadro, se pidió a los mismos modelos una pose poco favorecedora; dejar  sus cuerpos  en posturas que normalmente no vemos en las brillantes páginas de revistas, independientemente de lo poco atractivo que pueda parecer. Y reivindica: “Alégrate de tus formas, tamaños, y de las raras contorsiones que tu cuerpo puede llegar a hacer. El cuerpo humano es una cosa rara y hermosa. No existe un tipo de forma corporal catalogada de normal, sino que todas son diferentes”.
 

A continuación os presentamos el corto  ”Gordofobia”  que es un documental creativo de 8 minutos en el que se plantea la mirada subjetiva impuesta por una sociedad en la que la estética y los estereotipos priman ante cualquier otro aspecto humano y discriminan a determinadas personas, en este caso en función de su talla. Rescatamos algunos de los fragmentos más potentes:

 “El problema no es estar gorda. El problema es que la gordura es una constante en el lenguaje de la vergüenza. (…) Ser gorda es un insulto porque la publicidad nos ha hecho creer que ser gorda no vende. Su método ha sido eliminar a las gordas del mapa público del deseo. Una cultura obsesionada con la delgadez femenina no está obsesionada con la belleza de las mujeres. Está obsesionada con la obediencia de las mujeres. Las dietas son el sedante político más potente de toda la historia”

 http://vimeo.com/98275771

“Todo lo que encuentro desde el minuto en el que salgo de la cama hasta el minuto en el que me voy a dormir me dice que no soy femme. Seré invisible, ignorada patologizada, degradada, insultada, ridiculizada y odiada. Soy una gorda femme que se niega a ser definida así. Soy una hermosa, saludable y feliz femme que está luchando por crear un mundo en la que cada persona sepa qué importa. Así que esta noche antes de que te vayas a la cama, desnúdate frente al espejo, trata las curvas de tu cuerpo y celebra tu belleza. Tienes las llaves de tu propia revolución”

Ba al dago mutilei zuzendutako edertasun eredurik? Iragarkiek, telebistak, filmek… sortzen al dute presio estetikorik mutilen gorputzen inguruan? Ba ematen du baietz: telebistetako serie eta  programak, iragarkiak…baino ikusi ez dago, ikusteko eredu oso zehatz bat bultzatzen dela: katxas-a, tabletaduna, sorbalda zabalekoak baina gerri estukoak… Muskuluak milimetrikoki formatuak. Azala guztiz beltzarandua eta tatuajeren bat edo beste tartekatuta.  Ilea ere, perfektuki domestikatuta: leku batzuetan ugari eta beste batzuetan ezer ere ez. Tatuaiak, prakak erdi jauzita.   Esan liteke, jada, ez dela eramaten orain dela urte batzuetako eredu “iberikoa”. Bai, mass mediak ohartu dira, mutilen gorputzak ere negozio bat direla.

Izan ere, publizitateko iragarkiek (moda, estetika, lurrinak) idealizatutako edertasun kanonak erabiltzen dituzte. Saltzeko, atentzioa deitu eta interesa sortzea bilatzen dute estereotipoak erabilita. Biztanleriaren proportzio oso urri batek dituen proportzio eta neurriak erabiltzen dituzte modelo bezala. Eta, modu horretara, ideal estetiko irreal eta helduezinak  sortzen eta inposatzen dituzte, edertasunaren ideal horiek aurkeztuta, nolabait, derrigortasunean bilakatzen dituztelako.

Ze eredu bultzatzen dute mass mediek mutilekin? Batetik, fitness eredua erabiltzen dute: gimnasioko gorputz muskulatuak eta ondo

Iragarkiek mutilekin inposatzen duten edertasun eredua

Iragarkiek mutilekin inposatzen duten edertasun eredua

eskulpituak, handiak, puztuak. Kirolariak erabiltzen dira horren erreferente nagusi. Eta, aldi berean, beraien itxura eta estetika zaintzeko eskatzen zaie: gorputz beltzaranak izateko, lurrina emateko, ondo janzteko… Baina pasatu gabe: ez doa bat birilitate ereduarekin. Zeren eta bere burua gehiegi zaintzen duen mutilak badauka etiketa bat: metrosexuala. Aspaldiko post honetan genioenez  homofobiaren pisuak eragiten du horretan.  Orain arte, bere burua zaintzen zuen gizona (moda gustatzen bazitzaion, kremak erabiltzen bazituen, depilatzen bazen…) maritxu bezala epaitua izateko arriskuan zegoen. Eta orain metrosexualaren etiketa zabaldu da.

Beraz, mutilen inguruan sortutako edertasun estetiko ideal horrek bi eskakizunei aurre egin beharra finkatzen du. Zeren eta, giro batzuetan, mutilen artean, isekak eragin ditzake, eta beste batzuetan, ordea iletsua edota  Azkenean gaur egun mutilen artean, giro batzuetan depilatzeak isekak eragin ditzake, eta beste girotan berriz iletsua izateak.

Ezabutzen al duzue presio mutilekin lotutako etiketa, estereotipo eta mezu guzti horiei aurre egiten diten ekimenik? Bai? Elkarbanatu gurekin! Elkarbanatu Beldur Barik jarrera!

“Ha venido mi tia la brasileña”, “berza”, “mi prima la pelirroja”… Zenbat izen, zuzenean ez izendatzeko hain ohikoa den zerbait: HILEROKOA? Eta zenbat mito ere, oraindik orain: Ez sartzeko uretara bestela moztu egingo zaizula; hilerokoarekin ez ikutzeko lorak bestela usteldu egingo direla; ez ikutzeko maionesa, bestela ebagi egingo dela. Zenbat negatibitate? Zenbat ezjakintasun? Zenbat tabu! Nondik datoz?

Sarah Maple-en

Sarah Maple-en “Izan hilerokoa harrotasunarekin” irudia

Erika Irusta, “El camino rubí” blogariak argitaratutako post honen arabera, negatibitate eta ezjakintza guzti hori gure kulturek emakumeen gorputzen inguruan zabaldutako desbalorizazioaren ondorio da. Lehenengo, superstizioaren bitartez zabaldutakoak, eta, ondoren, zientziak sortutako teoriekin. Kulturalki emakumeen gorputzen inguruan negatibitate asko jasotzen dugu: ahulak direla, gaixoberak, inestableak… Eta imaginario guzti hori hilerokoan kontzentratzen da. Eta blogariaren esanetan, kulturalki jasotzen ditugun  mezu ezezkor guzti horiek, hilerokoaren bizipen ezezkorrean eragiten dute.Gorputz anitzak garen heinean (ez dago hormonalki, genitalki ez anatomikoki emakume ez gizon izateko eredu bakar bat), ez dago  hilerokoa bizitzeko modu bakar bat nahiz eta gure kulturak hori sinistarazi nahi izan. Eta emakume askok oso esperientzia anitzak dituzte. Batzuek mina sentitzen dute, baina beste batzuek ez. Batzuk tristura sentitzen dute, eta beste batzuek, ordea, edozer egiteko sekulako indarra du.

“Monthlies” bideoa hilerokoa izan berri duten nerabeei zuzenduta dago. Oinarrizko informazioa eman eta indarrean dauden hainbat uste hankaz gora jartzen ditu. Esaterako, minaren ingurukoak:  ez da hilekoaren berezko zerbait. Baizik eta, zerbait ondo ez doanaren seinale. Mina hiru faktorek sortzen dute.  Batetik, hormonen oreka falta. Bestetik utero-lepoaren flexibilitate falta zeinak odolaren jaitsiera zailtzen duen . Eta, hirugarrenik, mina jasanezina denean, espasmoak sortzeraino, patologiek eraginda izan daiteke.

 

Emma Arvidaren "There will be blood" bildumako argazkia

Emma Arvidaren “There will be blood” bildumako argazkia

Gure kulturak txikitatik erakusten digu  lotsagarri bezala bizitzen, begi publikora izkutatu beharreko zerbait bezala sentiarazten. Zeren eta, hilerokoarekin mantxatzen bazara eta ingurukoek ikusten badute txarri bat zara, zikina. Iragarkiek ere indartu egiten duten irudi bat da. Produktu desberdinak saldu nahi izaten dizkigute hilerokoa besteen begietatik ezkutatzeko: txarto ez usintzeko, ez nabaritzeko, gure aluak garbi mantentzeko…

Tabú eta negatibitate guzti horri aurre egin eta salatzeko, hainbat ekimen sortu dira azken aldian. Emma Arvida Bystrom argazkilariak hilerokoaren tabuei desafio egiteko “There Will Be Blood” argazki bilduma osotu du. Bildumaren xedea da hilerokoa bizitza publikoan integratzea,  izkutatu beharreko zerbait izateari uzteko. Erakusteko, ez dela ezer gertatzen mantxatzeagatik, ez dela zerbait zikina.

Sarah Maple-en  ”Izan hilerokoa harrotasunarekin” irudia ere oso ezagun eta polemikoan bilakatu da.“Uste dut lotsaren izugarrizko karga existitzen dela emakumearengan. Nire hilerokoarekin hasi nintzen guztiz izututa nengoen, sekulako umiliazioa zela pentsatzen nuen. Eta bizipen guzti horietan, zerbait kulturala dagoela pentsatzen dut” Obraren xedea da, beraz, hilerokora heltzear dauden edota hilerokoa duten nerabeek berak bizitako sentimendu ezkorrak ez sentitzea. “Gustatzen zait tabuez barre egitea  eta hori da egin dudana pinturarekin. Horren inguruko drama sortu nahi nuen, erlijio pintura klasikoetan bezala eta horregatik du erlijio altarearen forma. Ikusten dira denak hain alarmatuta eta shock egoeran, barrezka bukatzen duzula”

 

Facebook-eko “Visibilidad menstrual” orrialdearen helburua da hilerokoaren bisibilitatea sustatzea hainbat eremutan: eskolatan, lanean, jaietan, ekimenetan… “Ezagutzera ematea hilerokoarekin gaudela naturalitate osoarekin modu sinple eta praktiko batetan, pultsera edo brazalete gorri batekin. Elkarrizketa zabaltzea, galdetu ahal izatea nola sentitzen garen. Errespeturako eta tabuen desagerpenerako pausu bat da”. Madrileko Sangre Menstrual kolektiboak, bestalde, hainbat ekintza burutu zituen 2010an emakumeen gorputzen eta bizipenen inguruan ezarritako ikusezintasuna zein kontrola salatzeko”. Emakumeen gorputza espazio politiko bezala aldarrikatzen zuten, eta, horregatik, “Hilerokoaren Ikusgarritasunaren Aldeko Manifestua” (Manifiesto por la Visibilidad de la Regla” argitaratu eta hainbat kale ekintza antolatu zituzten.

Ezinbestekoa dugu gure gorputza ezagutzea eta, batzuetan, jasotzen ditugun mezuei entzungor egitea, gu geu izateko. Eta galdetzea zer garen, zer sentitzen dugun, nolakoak izan nahi dugun! Margoztu ditzagun kaleak gorriz!

 

Beldur Barik 2013-ra hilerokoaren inguruan jasotako lana

Iragarkiek, telebistako programek, aldizkariek edota filmek gorputz eredu batzuk saltzen dizkigute, denak berdinak, neurri eta forma berberekoak: ile luze-luzedunak, 38 tailakoak, arropa garestiekin jantzitakoak, argalak, sekulako titiekin, bilorik gabekoak, azal leunekoak… Hori da saldu nahi diguten edertasun eredua eta ingurura begiratzen badugu existitzen ez dena. Eta horregatik, beti geratuko gara kanpoan. Argalegiak izatearren. Edo lodiegiak. Zuria ez den azal kolorea izatearrean, baina baita eguzkirik hartu ez izateagatik ere. Baxuak. Eta altuegiak. Titi bat bestea baino handiagoa duena, edo jausiak dituenak. Hortzak zuriak eta ilaran ez izateagatik.

Gorputz ezinezkoak jartzen dizkigute helmugan. Baina, jakin badakigu, iragarkietako gorputz horiek photoshoparekin guztiz manipulatuta daudela. Gezurretazkoak dira, plastikozkoak. Eta fikzio hori salatzeko, “La rueda invertida”  kolektiboak honako ekimen hau burutu zuen:

“Modeloen irudiak neurri gabeko mugetara arte exageratzen dira, bizitasun guztia kentzera arte, beraien azalak plastikoan bilakatu arte. Ekintza honekin publizitateko argazkiak, benetako emakumeekin alderatu nahi izan ditugu. Plastikoa azalaren aurrez-aurre, errealitatearekin oso zerikusi gutxi duen modelo estetikoaren ideala”.  Aldatutako irudi guzti horiek gure inguruaren eta gorputzen inguruko gure pertzepzioa alteratzen dutelako!

Iragarkiek hainbat produktu saldu nahi izaten dizkigute gorputz ezinezko horietara heldu ahal izateko. Sinistarazi nahi digute horietara helduz gero, arrakasta izango dugula, zoriontsuak izango garela. Printzipe urdina “lortuko”dugula, guztion inbidia izango garela. Aspaldiko post honetan eskakizun horiei barre egiten zioten hainbat ekimen ematen genituen ezagutzera:

2011ko Beldur Barik lehiaketara aurkeztutako “Garena” lana.

Baina eskakizun guzti horiei erantzun behar izanak ez digu uzten gure edertasuna ikusten, bizitzako plazerrez gozatzea. Film batek zioen bezala, benetazko emakumeek kurbak dituzte. Eta baita estriak ere, eta zelulitisa… Benetako gorputzak, bizitza errealekoak, kaleetan ikusten ditugunak, ez dute zerikusirik telebistetan zein aldizkarietan ikusten ditugunekin, gorputz paisaia oso anitza delako. Proyecto Khalo web-guneak “Mujeres Tigre” post-a argitaratu zuen orain dela 2 aste eta modu natural batetan erakusten zuten, estriak zerbait ohikoak direla eta horregatik, gorputzek ez diotela ederrak izateari uzten. Ez dago akatsik. Gure “inperfekzioek” aparteko zerbait bilakatzen gaituztelako, besteengandik ezberdintzen gaituen zerbait. Utz diezaiogun gorputz uniformeak izateari, plastikozko manikiak izateari. Eta aniztu dezagun  gorputz paisaia!

Elkarbanatu gurekin, berezi egiten zaituen gorputzeko parte hori! Bialdu argazki bat edo komentatu idatzita gurekin, zer den gustatzen zaizuna, zergatik…

Las Crudas taldearen “Gordas” abestia

depilacion05

Rocio Salazarren ilustrazioa

Zenbat aldiz geratu zara hondartzara joan gabe, zure herriko plazan botata kriston beroa pasatzen, hankak depilatuta ez izatearren? Zenbatetan ez zara irten juergan alua ilez beteta duzulako eta, badaezpada ligatzen duzun? Zenbatetan eman dizu kriston lotsa barran zaudela besoa altzatzea zerbeza bat eskatzeko besapeko ileengatik? Edota zenbatetan moztu zara nahi gabe, egin dituzu kriston aberiak kutxillekin edota ubeldurak tiroiekin?  Ze zentzu dauka guzti horrek?

Batzuek nahiko argi dute depilatu nahi duten edo ez. Baina beste batzuek ez. Zer egin? Depilatu bai edo depilatu ez. Ematen du tontakeria bat dela, ez dela batere eztabaida traszendentala. Baina, gaur-gaurkoz, mugatu egiten gaituen gai bat da: gauzak egiteari uzten diogulako, mina ematen digulako, diru pila gastatzen dugulako. Baina, batez ere, askotan ez delako gure erabaki propioz egindako zerbait, baizik eta, gure ingurukoen komentarioak, askotan, larregizkoak izaten direlako.

Ileak bai, ileak ez eztabaidetan osooooo ohikoa izaten da esatea “Ez dagoela presiorik emakumeekin. Bakoitzak egin dezakeela nahi duena, eskubidea dugula erabakitzeko depilatzea edo ez depilatzea. Mutilak ere depilatzen direla” Ia. Mutilak ere depilatzen dira, egia da, geroz eta gehiago, gainera. Azken aldian, geroz eta mezu gehiago bidaltzen zaizkie. Baina aukera bat da. Nesken kasuan ez: oraindik orain, derrigortasun bat da. Zeren eta, neska izanda, erabakitzen baduzu ez depilatzea ikusiko duzu nola iltzatzen diren zure ingurukoen begirada eta txutxumutxuak zure bigotean, besapeetan, begitartean, ingleetan edota hankatan.  Eta geroz eta, argiago eta ozenago entzungo duzu: “zikina”, “zeantifemenina”, “antierotika”…  Arau desberdinak daude emakumeentzat eta gizonentzat gai honen inguruan. Gorputz guztiz ezberdinak izango balira bezala: ilerik gabeko gorputzak,  emakumeenak, eta iledunak, bestetik, gizonenak. Baina hori fikzio bat da, azken urteetan komunikabideek indartu eta depilazio laserrak  erraztu duen fikzioa. Emakume zein gizon, denok, ileak ditugulako gorputz osoan.

Hainbat mito daude gorputzeko ileen artean eta bat higienearena da: gorputzeko ileak antihigienikoak direla.  Baina, egiatan, beraien funtzioa betetzen dute: izerdia erregulatzen dute, azalaren deshidratazioa prebenitzen dute eta fereken sentzazioa areagotzen dute! Askok esaten dute, besapeak eta aluak depilatzea higienikoagoa dela. Baina hori ez da egia. Aluko ileek zona genitalean bakteria eta bestelako mikrobioak sartzea galarazten dute.  Eta besapeetan, izerdia xurgatzen dute, eta, beraz, usai gutxiago sortu.

Irene Grueiro-ren “Pelos” dokumentala

Beste batzuetan, argudio estetikoak erabiltzen dira. Emakumeengan ez dela ondo geratzen, ez dela estetikoa, ez dela femeninoa, antierotikoa dela. Aurreko bideoan ongi azaltzen denez, ilerik ez izatea, azken urteetako moda bat da. Zergatik hainbeste eskakizun emakumeen gorputzen inguruan? Zergatik hainbeste etiketa? Batzuen ustez, negozio bat delako.

mi coño y yo nos vamos de vacaciones

Ana Belen Riveroren ilustrazioa

Halere, geroz eta neska gehiago dira aurre egiten diotenak kultura matxistak eta eredu kontsumistak inposatu nahi diguten kanon estetiko honi.Interneten pil-pilean dagoen gai bat eta famosa askok ere, planto egin diote gai honi. Facebook-en badaude taldeak non emakumeek beraien iledun besapeak erakusten dituzten.  Paloma Goñi kazteriak ere, bere “Aires de cambio”blogean kontatzen digu nola udaren helduerarekin erabakitzen duen ez depilatzea. Kontatzen digu inoiz ez zaiola gustatu eta egiten izan duenean, besteek zer esango dutenagatik izan dela. Aldarrikatzen du aukera bat izan behar dela, egitekotan norberak erabakitzen duen zerbait  izan behar dela eta ez, hainbeste, derrigortasun kultural bat. Ben Hopper argazkilariak 2007tik darama besapeetan ileak dituzten modeloei argazkiak ateratzen  ”Natural Beauty”-n  ”jendeak edertasun estandarrak ezbaian jarri ditzan”.

Rocio Salazar ilustratzaileak ere planto egin eta ez depilatzea erabaki du. “¡CÓMO VAN A SER MASCULINOS LOS PELOS DEL CHOCHO!” , osatzen duten ilustrazioekin gorputzeko ileen garrantziaz eta horien inguruan dauden tabues pentsarazten digu.  Ana Belen Riverok ere, aluko ileak errebindikatzen ditu  “SOMOS POBRES EN EUROS, PERO RICAS EN PELOS DEL COÑO” liburuko tira komikoekin.

Depilatu bai, depilatu ez? Bakoitzaren erabakia izan dadila! Norberak erabaki dezala zer egin bere gorputzeko ileekin, eskubide guztia dugu. Ezagutu ditzagun nondik datozen eskakizun horiek eta zein ondorio dituzten gure gorputzetan. Eta ingurukoen komentarioen aurrean, erakutsi dezagun gure Beldur Barik Jarrera!

Eta zuk, ze iritzi edo bizipen duzu gai honen inguruan? Ezagutzen duzue edertasun kanon horiei aurre egiten dioten bestelako ekimenik? Elkarbanatu gurekin!

 

edertasuna

Edertasuna: aukera edo inposizioa?

Gure gorputzen eta itxuraren inguruan ohikoak izaten diren mezuak pil-pilean daude behin uda helduta. Bai, “operación bikini”-az ari gara, neska eta mutiloi “gorputz perfektuak” lortzeko irenztarazten dizkiguten mezu pila horiez. Mutilei indartsuak izatea eskatzen zaie, igerilekuko “katxas”-a, gorputzeko muskulu guztiak guztiz perfilatuta izatea, horretarako, gimnasioan hamaika mila ordu sartu behar badituzte ere, eta negu osoa arroza eta oilaskoa jaten egon behar badute ere. Neskei helarazten zaizkien mezuak pixka bat kontraesankorragoak, eskizofrenikoagoak dira. Batzuetan eskatzen zaie , moden hileroko tendentziatara egoteko, beti guapa joateko, makilatzeko, janzkera zaintzeko, orrazkeraz aldatzeko hilero, ilerik ez izateko gorputz osoan… Eta, beste batzuetan, ordea, ez pasatzeko. Ea nolatan doazen horrela makilatuta, jantzita. Ematen duela “zerbait bilatzen” dabizela.

Mezu horiek edonondik datoz, gure familiarengandik, lagunengandik, auzokoengandik…  Iragarkiek ere, gorputz ezinezkoak saltzen dizkigute, uniformeak, plastikozkoak. Nor heltzen da horietara? Inor. Ez direlako benetazkoak. Baina siniztarazten digute horiek direla edertasunaren eta zoriontasunaren helmuga, nahiz eta heltzeko esfortzu amaigabean guztiz frustratuta eta zorigaiztoko sentitu.

Eta, berriz ere, galdera bera. Non dago muga? Zergatik eskatzen zaizkigu hainbeste gauza, batez ere, neskei? Zergatik, funanbulista bezala ibili beharra oreka bilatzen ezinezkoaren artean? Berdin da zer egin, nola jokatu, nola adierazi. Maitena Monroy-k bere autodefentsa feministarako ikastaroan esaten duen bezala, egiten duguna egiten dugula ere, beti izango gara kritikatuak. Noregandik? Kultura matxistarengandik, patriarkatuarengandik. Neska zein mutilei bidalitako mezu guzti horien helburua da, gorputz eta sexualitateak kontrolatzea, erregulatzea. Aniztasuna egon badagoela ukatzeko, pertsona izateko hamaika mila modu badaudela izkutatzeko.

Beraz, bidali ditzagun mezu guzti horiek pikutara! Eta egin dezagun gure gorputzekin sudur puntan jartzen zaiguna!Gozatu dezagun !

Txokorro-Bilboko Feminista Anitzen Gunea-k egindako bideoa.

Uztailan, zehar, gure gorputza, itxura, jarrerak… direla eta, jasotzen ditugun mezuen inguruan hitz egingo dugu eta horiei aurre egiteko ekimen desberdinak emango ditugu ezagutzera.  Elkarbanatu zuek ere zuen estrategiak gurekin! Nola bialdu pikutara?


 

Página 1 de 11712345...102030...Última »